בختر خانمے میگفت :
بـہ بهشت زهرا مے روҐ ...
قطعـہ ے شهـבا ...
از ڪنار عڪس ها عبور میڪنم ...
چا בرҐ را روے سرҐ محڪم مے ڪنم ...
و زیر لب میگویم :
בشمن قلبت را نشانـہ گرفت ...
و اسلحـہ ات را بر زمین انـבاخت ...
من تا زنـבـہ اҐ نمیگذارҐ ...
افڪارҐ را نشانـہ بگیرב و چاבر را بر زمین انـבازב ...
من تا زنـבـہ ام... چاבرҐ را از سرҐ نمے انـבازҐ ...